Klooster betekenis letterlijk

ter Verbuigingen: kloosters (meerv.) gebouw waar een groep mensen woont die leven voor hun geloof Voorbeelden: 'kloostertuin', 'nonnenklooster', 'in het klooster gaan' Synoniemen: hospitium kloostergebouw nonnenklooster Spreekwoorden en zegswijzen • op de. Een klooster (van het Latijnse claustrum, afgesloten ruimte) is een gebouw of een samenstel van gebouwen dat dient tot huisvesting van een groep of gemeenschap van mannen of vrouwen, vaak monniken of monialen genoemd, die zich uit de wereld heeft teruggetrokken om een godsdienstig leven te leiden.
Klooster betekenis letterlijk Die Siries-Ortodokse klooster Mor Gabriël in Turkye (gestig in ) Die Sint-Katarinaklooster op die Egiptiese Sinaï-skiereiland is in gestig 'n Non sluit met 'n godsdienstige plegtigheid amptelik by haar kloosterorde aan Die Keltiese klooster Iona is omtrent deur Sint Columbaan gestig en het vinnig tot die basis van die sendingwerk in Skotland en Noord-Engeland ontwikkel.
klooster betekenis letterlijk

Klooster definitie

1) (klooster, abdij) Gebouw bedoeld voor de huisvesting en eventueel het voorzien in levensonderhoud van een geloofsgemeenschap. (2) (Lat.) Gebouw waar Definities. KLOOSTER - English translation of KLOOSTER from Dutch from the Dutch-English Dictionary - Cambridge Dictionary.
  • Klooster definitie Klooster Plaats of instelling waar mannen of vrouwen zich uit de wereld teruggetrokken hebben om samen volgens een ascetische regel een leven in dienst van God te leiden. De kern van kloosterregels is dat men zich verplicht tot persoonlijke armoede, kuisheid en gehoorzaamheid.
  • klooster definitie

    Kloostergebouw betekenis

    Een typische plattegrond van een klooster. De kloosterkerk (onder) is door de kloostergang (groot vierkant in het midden) verbonden met de verschillende vertrekken zoals de keuken met refter (boven) en de kapittelzaal (rechts). Een kloostergebouw bestaat, sinds de Regel van Benedictus maatgevend werd, doorgaans uit ten minste vijf ruimten: een kerk (oratorium), een slaapzaal (dormitorium), een eetzaal of refter (refectorium) met daarbij de keuken en toiletten, een gastenverblijf (cella hospitum) en een spreekkamer of porterie (portaria). Vanuit de spreekkamer wordt. Kloostergebouw betekenis ter Verbuigingen: kloosters (meerv.) gebouw waar een groep mensen woont die leven voor hun geloof Voorbeelden: 'kloostertuin', 'nonnenklooster', 'in het klooster gaan' Synoniemen: hospitium kloostergebouw nonnenklooster Spreekwoorden en zegswijzen • op de.
    kloostergebouw betekenis

    Klooster religieus

    Leven in een klooster. Deze pagina geeft informatie over termen en basisstructuren van het kloosterleven. Kloosterlingen noemen zichzelf ook wel religieuzen. Deze benaming zorgt voor verwarring: ook andere mensen noemen zichzelf religieus en wat is dan het verschil met kloosterlingen?. Een kloosterorde is een orde van religieuzen, mannen of vrouwen, die zich verenigd hebben omtrent een gemeenschappelijke geloofsopvatting en kloosterregel waaraan zij gebonden zijn, en die op een permanente wijze samenleven binnen een en dezelfde plaatselijke gemeenschap, een klooster of een tempel. Kloosters van religieuzen die volgens een.
    Klooster religieus Een klooster (van het Latijnse claustrum, afgesloten ruimte) is een gebouw of een samenstel van gebouwen dat dient tot huisvesting van een groep of gemeenschap van mannen of vrouwen, vaak monniken of monialen genoemd, die zich uit de wereld heeft teruggetrokken om een godsdienstig leven te leiden.
    klooster religieus

    Monniken betekenis

    Er zijn monniken, heremiet of kluizenaar genoemd, die helemaal alleen in meestal een eenvoudig huisje of soms zelfs grot in een afgelegen gebied wonen waar ze een speciale dagindeling hebben die helemaal gewijd is aan oefening in en beoefening van hun religie. Monniken wonen meestal bij elkaar in een klooster of abdij, waar ze een speciale dagindeling hebben die helemaal gewijd is aan gebed en contemplatie. Er bestaan echter sinds de 13e eeuw ook de bedelorden waarvan de monniken deels een actief bestaan hebben in de samenleving. Monniken betekenis Een monnik is iemand die om religieuze redenen zichzelf afzondert, zich voegt bij een klooster of abdij en totale gehoorzaamheid aan zijn of haar religie nastreeft. Om die reden sticht het doorgaans geen gezin. Samen met andere monniken legt de monnik zich volledig toe op zijn religie. Zij oefenen zich in gehoorzaamheid en trouw aan hun religie.
    monniken betekenis